دل است دیگر،
هرچه کنی توسری خور است...
یا اسیر می شود،یا گرفته می شود،یا تنگ می شود...
یا
می شکند...
و با تمام این ها،
باز هم باید زنده بماند...
مبادا روزی ک سنگ شود،مبادا روزی ک سخت شود...
مبادا روزی ک بی صدا و در سکوت،ترکت کند...
آدمی با دل گرفته،با دل تنگ،با دل شکسته زنده است،
فقط یک جور متفاوت،یک جور بغض آماده ی شکستن دارد...
یک جوری دنبال بهانه است تا بارانی شود،
اما آدمی ک دلش سنگ شود،مرده است...
فقط یک جور متفاوت،
یک جوری ک خودش هم فکرش را نمی کرد،یک روزی بشود...
اما حقیقت این است،یک روزی یک جایی...
میان دوراهی باید انتخاب کنی،
با تکه های قلب شکسته ات نفس بکشی...
و هر لحظه ات جهنم باشد
برچسب: فراقم,سخت,آید,ولیکن,صبر,باید,ک,بگریزم,سختی,رفیق,سست,پیمانم,
نویسنده: غزل نعمتی
تاريخ: شنبه
28 مرداد
1396 ساعت: 12:20